پاسخ

ریاضی

سلام

ریاضیات یکی از علایق منه. به خاطر همین تصمیم گرفتم که صفحه ای به اسم ریاضیات بسازم تا اگه کسی سؤالی داشته باشه بتونه اونجا بپرسه. البته من ریاضی دان نیستم و حتی هیچ ریاضی دانی هم نمیتونه ادعا کنه که همه ی مسائل ریاضی رو میتونه حل کنه. ولی چون کمی ریاضی بلدم تصمیم گرفتم که اگه کسی سؤالی داشته باشه و من بلد باشم، جوابشو بدم. البته سعی کنید که سوالاتتون در حد ریاضیات کلاسیک مقدماتی باشه، حالا اگه یه کم پیشرفته تر هم بود اشکالی نداره. اگه هم سؤالی رو بلد نبودم موضوعی میشه برای یادگیری خودم. اگه که سؤالات کتاب های درسی رو هم پرسیدین اشکالی نداره. فقط لطفا سوالاتتون رو توی صفحه ی «ریاضیات»، توی صفحه های جانبی مطرح کنید.

تاریخ ارسال: جمعه 23 شهریور 1397 ساعت 16:35 | چاپ مطلب 0 نظر

برگی از ادبیات فارسی ۸

با تبریک فرارسیدن عید سعید فطر، شعر «خانه ی دوست» فریدون مشیری، که در جواب شعر »نشانی» سهراب سپهری سروده شده است را به شما تقدیم می کنم.



من دلم می‌خواهد

خانه‌ای داشته باشم پر دوست

کنج هر دیوارش

دوستهایم بنشینند آرام

گل بگو گل بشنو

هرکسی می‌خواهد

وارد خانه پر عشق و صفایم گردد

یک سبد بوی گل سرخ

به من هدیه کند

شرط وارد گشتن

شست و شوی دلهاست

شرط آن داشتن

یک دل بی‌رنگ و ریاست

بر درش برگ گلی می‌کوبم

روی آن با قلم سبز بهار

می‌نویسم ای یار

خانه‌ی ما اینجاست

تا که سهراب نپرسد دگر

خانه دوست کجاست؟

تاریخ ارسال: جمعه 25 خرداد 1397 ساعت 08:38 | چاپ مطلب 1 نظر

برگی از ادبیات فارسی ۷

شعر معروف و زیبای سهراب سپهری به نام «نشانی» را به شما عزیزان تقدیم می کنم.



خانه دوست کجاست؟

در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت

 به تاریکی شن ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

نرسیده به درخت،

کوچه باغی ست که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است

می‌روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ، سر به در می‌آرد،

پس به سمت گل تنهایی می‌پیچی،

دو قدم مانده به گل،

پای فواره جاوید اساطیر زمین می‌مانی

و ترا ترسی شفاف فرا می‌گیرد

در صمیمت سیال فضا، خش خشی می‌شنوی:

کودکی می‌بینی

رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه‌ی نور

و از او می‌پرسی

 

خانه دوست کجاست؟

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 24 خرداد 1397 ساعت 18:47 | چاپ مطلب 2 نظر

برگی از ادبیات فارسی ۶

در زیر یکی از اشعار زیبای نیما یوشیج را به دوستداران شعر و ادبیات فارسی تقدیم می کنیم:


می تراود مهتاب،

می درخشد شبتاب.

نیست یکدم شکند خواب به چشم کس و لیک،

غم این خفته ی چند،

خواب در چشم ترم می شکند.


نگران با من استاده سحر،

صبح می خواهد از من،

کز مبارک دم او، آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر،

در جگر لیکن خاری،

از ره این سفرم می شکند.


نازک آرای تن ساق گلی،

که به جانش کِشتم،

و به جان دادمش آب،

ای دریغا ! به برم می شکند.


دست ها می سایم،

تا دری بگشایم.

بر عبث می پایم،

که به درکس آید،

در و دیوار بهم ریخته شان،

برسرم می شکند.


می تراود مهتاب

می درخشد شبتاب.

مانده پای آبله از راه دراز،

بر دَمِ دهکده مردی تنها،

کوله بارش بردوش،

دست او بر در، می گوید با خود:

غم این خفته ی چند،

خواب در چشم ترم می شکند.

تاریخ ارسال: جمعه 18 خرداد 1397 ساعت 14:43 | چاپ مطلب 2 نظر

برگی از ادبیات فارسی ۵

شعر زیر از استاد محمد رضا شفیعی کدکنی را به شما عزیزان تقدیم می کنم. لطفا نظرات خود را نسبت به اشعار و این که یادداشت های «برگی از ادبیات فارسی» را ادامه بدهم یا نه بیان فرمایید.

ای مهربانتر از برگ، در بوسه های باران                  بیداری ستاره در چشم جویباران

آیینۀ نگاهت پیوند صبح و ساحل                         لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران

باز آ که در هوایت خاموشی جنونم                        فریادها برانگیخت از سنگ کوهساران

ای جویبار جاری! زین سایه برگ مگریز.                  کاین گونه فرصت از کف، دادند بی شماران

گفتی: «به روزگاری مهری نشسته»، گفتم:               بیرون نمی توان کرد «حتی» به روزگاران

بیگانگی ز حد رفت، ای آشنا مپرهیز!                      زین عاشق پشیمان، سرخیل شرمساران

پیش از من و تو بسیار، بودند و نقش بستند          دیوار زندگی را، زین گونه یادگاران

این نغمه محبت، بعد از من و تو ماند                     تا در زمانه باقیست آواز باد و باران

تاریخ ارسال: چهارشنبه 22 فروردین 1397 ساعت 14:38 | چاپ مطلب 1 نظر
( تعداد کل: 11 )
   1      2     3   >>
صفحات